DOLAR
8,4056
EURO
10,1871
ALTIN
506,53
BIST
1.461
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Gök Gürültülü
23°C
İstanbul
23°C
Gök Gürültülü
Salı Gök Gürültülü
22°C
Çarşamba Gök Gürültülü
22°C
Perşembe Gök Gürültülü
26°C
Cuma Gök Gürültülü
27°C

Keşke ! Hiç Kimse Dilenmese

Keşke ! Hiç Kimse Dilenmese
21.03.2014
0
A+
A-

 

keske hic kimse dilenmese

keşke hiç kimse dilenmese

Aslında nasıl kelimeler kuracağımı tam bilemiyorum. İçimdeki duyguların ve düşüncelerimin ifade şekillerini cümlelerle nasıl anlatacağım!
Beni insanlığımla sorgulatan bir kaos var içimde . Suçluluk duygusu var. Neden suçlu gibi hissediyorum onuda bilmiyorum. Suçlu değilim bunuda biliyorum. Garip bir kısır döngünün içinde savrulup duruyorum.

Vicdanım üzülüyor.  Umursamıyor muşum gibi bir his var. Ama öyle değil.. Oysa umursuyorum..
Kendime kızgınlığım var. Neden kızıyorum ki kendime!
İçimdeki güzel duygular ölüyor. Bir anda ; bir sözle, bir avuç açışla ölüveriyor. Kendimi koyuyorum sizlerin yerine. Bırakın bu hayatı yaşamasını, düşünmesi bile ürkütücü geliyor.
Yaşam ve insaoğlu bu ya! yaradılışı gereği birkaç dakika sonra unutuveriyorum. Hayatın ve insanların içine ister istemez karışıyorsun.
Fakat;  her gün tekrar tekrar  üzüntü ve mutsuzluk veren bu durumu  yaşıyorum.
Sana vereceğim 1 lira , bir sokak ötede başkasına. Bir cadde köşesinde başkasına. Eve gidene kadar param kalmaz ki benim !
Yetişemem ki ben hepinize ! Keşke ! yetişebilsem..
Keşke! hiç hiç kimse aç ve evsiz kalmasa..
Keşke ! elimde olsa da kimse aç ve açıkta kalmasa …
Keşke ! hiç kimse dilenmese…
Neden 1 lira, neden 1 ekmek parası, şimdi de 1 simit parası ( neden daha az veya fazla değil ki ?) diye , kafam da yaptığım ortalama bir hesapla , günlük bir işçinin yevmiyesinden daha fazla para geçiyor elinize diye karşılaştırmalı sorgum var.
Dilenci diye biliyoruz sizleri.  Yalan söylüyor, onun evi, arabası var diyenlerimizde var içimizde.. Sizleri hep böyle cümlelerle tanıdık.
Ve yine sizlerin üzgün, ağlamaklı yüz ifadelerinizle; titrek, kırılgan seslenmelerinizle tanıdık.
” Allah sevdiğinizden ayırmasın” dediniz.
“Allah evladını korusun, bağışlasın” dediniz.
Cuma günü ” Allah rızası için evladım bir ekmek parası “diyerek avuç attınız.
Hiç tanımadığınız insanlara bakın ! ne güzel dualar ettiniz. Belki o dualar içtenti, belki de değil. Hiçbir zaman bilemem. Ama inanın benimle karşılaştığınız her anda , bana ettiğiniz her güzel duaya “”AMİN” dedim içimden. Aynısını sizlerede diledim.
“Allah ! kimseyi böyle bir duruma düşürmesin “, “kimseyi kimseye muhtaç etmesin ”  “Bu nasıl bir dünya “dedim.
Bazılarınız beddua etti , para verilmeyince .. Sustum. Lakin o güne ait yaşanabilecek içimdeki hoş , mutluluk veren duygular göçüp gidiveriyor. Mutluluk bir anda haram oluveriyor.
Hep ! acaba yanlış mı yaptım diye sorgulattınız beni” Duygularımın sömürüldüğünü hissetim.
Çay eşliğinde bir simit yerken , bazılarınız bir anda tepemde belirdiniz. Bir simit parası  abla !, “karnım aç “dediniz. Hiç düşünmeden sizede ikram ettim.
Biraz sonra bir başkası, bir başkası, bir başkası daha geldi içinizden.  Başımı suçlu gibi öne eğdim  ve sizi duymamazlıktan geldim. “Boşver” hiç demedim.  Ruhumda gelgitler yaşadım.
Ve sonra ya ! gerçekten buda, buda, buda açsa dedim. Sizin yerinizde kendimi düşündüm. Yediğim lokmalar hep boğazıma dizildi.  Kendim için şükürlerimi sundum Allah’ıma;  sizler için lütfen “Allah’ım yanlış birşey yapıyorsam beni affet ” dedim.
Beynim aptallaştı, duygularım aptallaştı..
Kötü insan değilim ki ben ! Vicdansız hiç değil !
Kimi para, kimi ekmek için dilenir hayatta; kimi sevilmeyi , kimi yalnız kalmamayı , kimi mutluluk dilenir. Kedi balıkçı tezgahındaki balıkları dilenir balıkçıdan . Yani hepimizin bir dileniş biçimi vardır hayattan.
Kimi ; Aldırma ! bu dünya böyle gelmiş , böyle gider ! diyerek yüreğini avutuyor, kimi sen kimsin sorusuyla her gün kendini tekrar ediyor.
Ve ben;
Son sözlerime yarının kime neler getireceğini kim bilebilir ki sözünü aklımdan hiç çıkarmadan yaşıyorum diyerek bitiriyorum.

 Bendeniz

 

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.